Adembenemend: een blog over filosofie.
-
Groter van binnen
In pakweg tien jaar tijd leerde ik dat “verlies” geen rechte lijn is.Het leven liep gewoon door: zorgen voor anderen, relaties overeind houden, een extra relatie erbij, afscheid nemen van familie, de dood die zich meerdere keren liet zien. De fases van rouw liepen niet keurig achter elkaar, maar kriskras door elkaar heen. Het leek…
-
Observatie op de vroege ochtend
Mijn dag begint voorspelbaar. Koffie zetten, wat ijsberen door het huis, boterhammen smeren. En dan dat moment van stilte: even voor het raam staan en kijken hoe de wereld om me heen opstart. De straat leeft al. Buren die in de auto springen, honden die hun baas uitlaten, een collega die iemand oppikt. Kleine rituelen…
-
Muren
Muren hoog,muren laag,maar door de kieren zie je vaag. Grote bek, vriend’lijke lach,sterke schouders,flink gewicht op haar rug, elke dag. Maar ze danst, ze blaast,zingt die track uit volle borst,springt omhoog, gooit alles los. Like you just don’t care,handen in de lucht, haar blik zo scherp.Maskers vallen, muren breken,dit is leven, dit is nemen. Yeah,…
-
Een andere volgorde
Misschien heb je weleens een verhaal van William Shakespeare gezien zoals een film, iets in het theater, of ergens op school een passage uit een boek tijdens een les Engels. Terwijl je luisterde, gebeurde er iets bijzonders: jouw brein begon direct met vertalen. De woorden kregen betekenis, nog voordat je er bewust over nadacht. Beeld,…
-
“De slipper” (versie 2)
De jongens zaten op de bank. De oudste onderuitgezakt, telefoon in de hand. De jongste half liggend, ogen op de tv. “Kijk eens, muis!” riep de oudste plots, zijn stem schel van verrassing. De jongste keek op, volgde zijn blik. “Nee… volgens mij is er iets met zijn pootje.” Tussen het vloerkleed en de kast…
-
“De slipper” (versie 1)
De kinderen zaten op de bank. De een onderuitgezakt, telefoon in de hand. De ander met zijn benen opgetrokken, blik op de televisie gericht. Het geluid van een flauwe sitcom vulde de kamer, maar ze lachten niet. Toen…beweging. Tussen de kast en het vloerkleed gleed iets kleins, een flits van grijs. “Zag je dat?” vroeg…
-
Ik wil je iets vertellen
Ik wil je iets vertellen, zonder franje, al ken je mij niet jij leeft daar, ik hier. Jouw blik gaat door het scherm, als zachte ranje, je ogen raken iets wat ik negeer. Je lach beweegt als zonlicht door je haar, je woorden blijven hangen in mijn hoofd. Je bent zo echt, al ben je…
-
Wat hij liet
Hij sprak het uit, zijn stem bleef stil en vlak,Geen woede, geen verwijt, slechts “het is tijd.”En ik, ik zat daar voelde hoe het brak,Hoe wat vertrouwd was, losliet in de tijd. Mijn ogen zochten hem, maar hij keek weg,Geen trilling in zijn stem, geen schaduw van spijt.Ik hoorde nog mijn adem in de heg,Terwijl…
-
De Winkelstraat van ’t Dorpje
Een charmant pittoresk straatje, met ongelijke klinkers en een beide zijden omheind door winkeltjes met krakende luifels en verweerde uithangborden. Tussen de gevels hangen seizoensslingers en bloembakken met viooltjes in de lente, petunia’s in de zomer, en lichtjes zodra het donker wordt voor vijven. Elke donderdag staat er een markt op het plein, waar heerlijk…
-
Urban Fest
Waus uit je bol harde muziek flinke lol.Met jou dansen in het licht, ronde lijnen, zacht gezicht.Slank van vorm, zo sierlijk fijn, met billen als een kunstwerk, puur en rein.Versieringen die de aandacht vangen, in elke stap zit vrolijk verlangen.Haar schoonheid speelt, het hoeft niet stil, ze leeft, ze lacht, precies zoals…
Heb je enige boek aanbevelingen?