Categorie: schijfsels

De kinderen zaten op de bank. De een onderuitgezakt, telefoon in de hand. De ander met zijn benen opgetrokken, blik op de televisie gericht. Het geluid van een flauwe sitcom vulde de kamer, maar ze lachten niet. Toen…beweging. Tussen de kast en het vloerkleed gleed iets kleins, een flits van grijs. “Zag je dat?” vroeg…

Ik wil je iets vertellen, zonder franje, al ken je mij niet jij leeft daar, ik hier. Jouw blik gaat door het scherm, als zachte ranje, je ogen raken iets wat ik negeer. Je lach beweegt als zonlicht door je haar, je woorden blijven hangen in mijn hoofd. Je bent zo echt, al ben je…

Hij sprak het uit, zijn stem bleef stil en vlak,Geen woede, geen verwijt, slechts “het is tijd.”En ik, ik zat daar voelde hoe het brak,Hoe wat vertrouwd was, losliet in de tijd. Mijn ogen zochten hem, maar hij keek weg,Geen trilling in zijn stem, geen schaduw van spijt.Ik hoorde nog mijn adem in de heg,Terwijl…

Een charmant pittoresk straatje, met ongelijke klinkers en een beide zijden omheind door winkeltjes met krakende luifels en verweerde uithangborden. Tussen de gevels hangen seizoensslingers en bloembakken met viooltjes in de lente, petunia’s in de zomer, en lichtjes zodra het donker wordt voor vijven. Elke donderdag staat er een markt op het plein, waar heerlijk…

Hoe begin je met schrijven? (Zonder te verdwalen in je eigen hoofd) Schrijven kun je leren. Zeggen ze.Als kind op de basisschool dacht ik vooral: “Leuk voor andere mensen.” Ik was een ’90 kid met een hoofd als een soort Discovery Channel zonder afstandsbediening. Tijdens schrijfopdrachten verdwaalde ik sneller dan m’n pen op papier kon…

Marielle keek op de klok. Nog tien minuten. Ze had vrij genomen. De komende dagen hoefde ze niet als tutor aan de slag: de zomervakantie was begonnen. Haar extra job als bloemiste ach, dat was meer voor erbij. In de zomer verkochten ze toch minder bloemen; de hitte deed ze te snel verwelken. Het werk…

Ze ontmoetten elkaar op een avond die nergens naartoe hoefde te gaan. Selma had die ochtend nog tegen zichzelf gezegd dat ze klaar was met daten. De mensen, de verwachtingen, de kleine teleurstellingen die zich opstapelden tot iets wat op moedeloosheid leek. Even geen nieuwe verhalen meer. Geen nieuwe mannen met goed bedoelde complimenten en…

Al vanaf het moment dat ik de portiekdeur opende, hoorde ik het. In eerste instantie dacht ik dat er ergens geklust werd een boormachine misschien, of een schuurapparaat. Niets bijzonders. Maar hoe verder ik de trap op liep, hoe vreemder het werd. Er hing een geur. Niet gewoon stof of oud hout, maar iets scherps,…

Ergens, net tussen de dag en iets dat nog niet helemaal avond is en zeker geen nacht, staat een winkeltje dat je alleenvindt als je net even anders kijkt. Er hangt geen bord, geen rinkelende bel.Alleen een zacht gevoel dat je iets vergeten was en het nu komt ophalen. Binnen ruikt het naar warme thee,…