Categorie: schijfsels
-
Wanneer ik haar zie
Als ik haar zie valt alles stilZacht, lief, meedenkend niet oordelendAls ik haar zie, wordt het nóg stillermijn denken hapert en ergens diepbegint iets te borrelen Mijn buik ontspant,kriebels nemen het overDe tijd glipt weg, bijna koppig,alsof vertraging pas komtwanneer er geen druk meer is In die vertraging voel ik warmte,zie ik fonkels in haar…
-
Op de rand (ander perspectief)
Het was zo’n avond in oktober waarop de warmte langzaam de kou ontmoet. De lucht hing vol met het laatste restje zon, en de terrassen glansden van de regen die eerder die dag was gevallen.Langs de straat hingen lampjes, zachtgeel en vriendelijk, alsof ze mensen wilden uitnodigen om nog even buiten te blijven. Hij zat…
-
Aantrekkingskracht
Wanneer er aantrekkingskracht is tussen twee mensen fysiek, mentaal of emotioneel ontstaat er automatisch een spanning. Zelfs als beiden zeggen “we blijven gewoon vrienden”, blijft er een ondertoon van “maar stel dat…” hangen. Dat is niet per se slecht; het maakt het contact levend en intens. Alleen als één van de twee gevoelens ontwikkelt (vaak…
-
Op de rand
Het was zo’n avond in oktober waarop de warmte langzaam de kou ontmoet. De lucht hing vol met het laatste restje zon, en de terrassen glansden van de regen die eerder die dag was gevallen. Langs de straat hingen lampjes, zachtgeel en vriendelijk, alsof ze mensen wilden uitnodigen om nog even buiten te blijven. Ze…
-
Viel Spaß!
Lederhosen, Tiroler hoedjes, jurkjes met prominente borsten, pullen bier, feestmuziek en natuurlijk polonaises! Mijn vriendin — of beter gezegd, mijn vriend — en ik gaan volgend weekend op stap. We zijn allebei single, kennen elkaar nog van de middelbare school en kwamen elkaar na jaren weer tegen via de datingapp. “Hey, ben jij dat?” –…
-
Groter van binnen
In pakweg tien jaar tijd leerde ik dat “verlies” geen rechte lijn is.Het leven liep gewoon door: zorgen voor anderen, relaties overeind houden, een extra relatie erbij, afscheid nemen van familie, de dood die zich meerdere keren liet zien. De fases van rouw liepen niet keurig achter elkaar, maar kriskras door elkaar heen. Het leek…
-
Observatie op de vroege ochtend
Mijn dag begint voorspelbaar. Koffie zetten, wat ijsberen door het huis, boterhammen smeren. En dan dat moment van stilte: even voor het raam staan en kijken hoe de wereld om me heen opstart. De straat leeft al. Buren die in de auto springen, honden die hun baas uitlaten, een collega die iemand oppikt. Kleine rituelen…
-
Muren
Muren hoog,muren laag,maar door de kieren zie je vaag. Grote bek, vriend’lijke lach,sterke schouders,flink gewicht op haar rug, elke dag. Maar ze danst, ze blaast,zingt die track uit volle borst,springt omhoog, gooit alles los. Like you just don’t care,handen in de lucht, haar blik zo scherp.Maskers vallen, muren breken,dit is leven, dit is nemen. Yeah,…
-
Een andere volgorde
Misschien heb je weleens een verhaal van William Shakespeare gezien zoals een film, iets in het theater, of ergens op school een passage uit een boek tijdens een les Engels. Terwijl je luisterde, gebeurde er iets bijzonders: jouw brein begon direct met vertalen. De woorden kregen betekenis, nog voordat je er bewust over nadacht. Beeld,…
-
“De slipper” (versie 2)
De jongens zaten op de bank. De oudste onderuitgezakt, telefoon in de hand. De jongste half liggend, ogen op de tv. “Kijk eens, muis!” riep de oudste plots, zijn stem schel van verrassing. De jongste keek op, volgde zijn blik. “Nee… volgens mij is er iets met zijn pootje.” Tussen het vloerkleed en de kast…