The art of time.

Tijd is overal. We ademen het in, we struikelen erover en toch hebben we er chronisch te weinig van. De wekker het martel instrument dat we vrijwillig naast ons bed zetten is de dagelijkse herinnering dat tijd ons altijd een stap voor is. Whoooop whoooop! en daar gaan we: opstaan, aankleden, werken, alsof we figuranten zijn in een slecht geregisseerde dag soaps.

En tijdens die werkdag lijkt tijd zijn eigen humor te hebben. Vergaderingen duren altijd drie kwartier langer dan gepland, terwijl koffiepauzes steevast drie kwartier korter voelen. Lunchpauze? Die glijdt voorbij als een illusie, maar probeer een vrijdagmiddag door te komen… dan rekt de tijd zich uit als kauwgom die onder je schoenzool blijft plakken.

Daarom hebben we als mens creatieve strategieën ontwikkeld. De moderne kunst van tijd, zeg maar. Sommige mensen plakken hun horloge af met een stuk tape, alsof ze de batterij hebben verlamd. Anderen bouwen bij de kassa een complete supermarkt muur om de wandklok te blokkeren met een bonus aanbieding toiletpapier als bouwsteen. En er zijn er die de klok rechtsonder op hun computerscherm met plakband afdekken. Resultaat: meer focus, maar ook nul idee of je nu om 10:00 of om 15:00 honger hebt.

En het werkt allemaal… tot iemand vraagt: “Hoe laat is het eigenlijk?” En dan kijk je, tegen beter weten in. Want tijd is als die irritante collega, ook al probeer je hem te vermijden, vroeg of laat staat hij toch weer naast je bureau.

Misschien is dat de enige echte kunst van tijd – niet vechten, maar meedoen in de grap. Lach erom, want tijd lacht sowieso al om ons.