Een charmant pittoresk straatje, met ongelijke klinkers en een beide zijden omheind door winkeltjes met krakende luifels en verweerde uithangborden.
Tussen de gevels hangen seizoensslingers en bloembakken met viooltjes in de lente, petunia’s in de zomer, en lichtjes zodra het donker wordt voor vijven.
Elke donderdag staat er een markt op het plein, waar heerlijk kaas, vers brood, imitatie leren riemen en mysterieuze kruidentheeën zij aan zij strijden om aandacht.
Marktkooplui roepen over en weer wat de prijs is en waar het kan lachen om hun eigen grappen en dat twee voor de prijs van één altijd een echt koopje is.
Sandy’s Winkeltje
Sandy runt een klein winkeltje dat ruikt naar lavendel, kaneel en een zweem mysterie. Geurtjes, sieraden, decoratieve kussens, vogelhuisjes je vindt er alles waar het woord “gezellig” op past. Achterin, in een ietwat verduisterde nis, staat een vitrinekast met fantasy figuren, drakenschedeltjes (van plastic, maar dat weet niemand zeker) en mineraal stenen. Sandy heeft een goed hart, maar ook een scherp oog voor wie haar spullen niet serieus neemt. Vooral de slager, met zijn opmerkingen over haar “heksenhoekje”.
Vrouwkracht (de sportschool)
Naast haar zit Vrouwkracht, een kleinschalige maar intens geleide sportschool. De eigenaar, Brigitte, is de personificatie van strakke leggings en functionele frustratie. Ze doet elke ochtend burpees op het trottoir, en wie haar pad kruist met een broodje warm vlees in de hand, krijgt een lezing over oestrogeenbalans. Brigitte is fel gekant tegen “toxische mannelijkheid”, wat bij haar zelfs geldt voor het geluid van een brommer. Ze zegt weleens dat Sandy’s winkel ‘te veel roze energie’ aantrekt, maar komt stiekem elke maand een kaars kopen “voor de sfeer, oké?”
Achtergrond: Brigitte heeft ooit met veel moeite een mannenwereld doorbroken in haar sportcarrière. Een nare ervaring met een voormalige coach heeft haar scherp, wantrouwig en doelgericht gemaakt. Haar vurige afkeer is dus een harnas, geen kern.
Dromenrijk (De Beddenzaak)
Schuin tegenover Sandy’s zaak zit Dromenrijk, gerund door meneer Vermeer een man van klein postuur met kraaloogjes achter dikke glazen en een voorliefde voor gestructureerde etalages. Hij wordt vaak betrapt op langdurig staren richting Sandy’s winkelraam.
Sandy denkt altijd: “Die gluurt naar me. The Pervert.”
Maar de waarheid is als volgt. Meneer Vermeer heeft zware maculadegeneratie. Wat Sandy interpreteert als staren is eigenlijk turen, zijn manier om scherp te stellen. Hij probeert gewoon te ontcijferen of de nieuwe vaas een uil of een kat is.
Bovendien, is hij smoorverliefd op Brigitte van de sportschool maar durft haar niet aan te spreken. Dus gebruikt hij Sandy’s raam als indirecte spiegel om haar bewegingen te volgen. Tragisch? Ja. Vies? Nee.
Van Dalen (De Slager)
Verderop zit slagerij Van Dalen, met in bloedrode sierletters “Eerlijk vlees, eerlijke prijs”. Gert-Jan van Dalen is het vleesgeworden zelfvertrouwen van het dorp. In zijn ogen is alles buiten het traditionele ‘raar’ en ‘onnodig’. Hij komt wekelijks Sandy’s winkel binnen, kijkt om zich heen alsof hij in een rariteitenkabinet is beland, en zegt dingen als: “Tsja, ieder z’n hobby, hè?”
Achtergrond: Gert-Jan is van oudsher voorzitter van de winkeliersvereniging. Hij voelt dat zijn grip op het straatbeeld afbrokkelt. Jonge ondernemers, vrouwen en mannen met ideeën, een hippere inrichting het maakt hem gewoon onzeker. Hij lacht Sandy weg omdat zij hem herinnert aan hoe weinig hij zelf ooit durfde.
Electro-shack (De lokale electro-winkel)
Tegenover Dromenrijk zit Electro-shack, waar technologie en testosteron elkaar vinden. De uitbaatster heet Nadine, 45 lentes jong, met haar Instagram-filter gaat ze door als 32. Ze flirt, ze leeft, ze glanst. Elke jongeman die binnenkomt wordt ‘per ongeluk’ door haar geholpen.
Haar personeel: alleen jongens met een glow en een sixpack.
Achtergrond: Nadine komt uit een mislukte relatie met een accountant en besloot: nooit meer grijs. Ze leeft op aandacht, en vindt het heerlijk om mensen in verwarring achter te laten. Achter in haar magazijn gebeuren inderdaad dingen soms ondeugend, maar vaker gewoon gesprekken met een pakje energiedrank en een doos USB-kabels. Het gerucht houdt ze bewust in stand. Macht via mysterie.
En verder…
Aan het eind van de straat ligt een kleine supermarkt met een de knappigere naam Crispy. Pubers hangen voor de deur met scooters, blikjes energiedrank en snacks die door moeten gaan voor worstenbroodjes. De Crispy is felgeel van buiten en verkoopt alles van plakband tot wasmiddel. Het is een soort sociale smeltkroes voor pubers, waar ze elkaar treffen, appen, en vooral niets kopen tenzij het moet.