Hoe begin je met schrijven? (Als je hoofd altijd net even ergens anders is)
Schrijven kun je leren. Dat zeggen mensen tenminste. Als kind op de basisschool vond ik dat maar lastig. (Geboren in 1984 opgegroeid als 90’s kid, een snufje ADD erbij, je kent het wel.) Tijdens schrijfopdrachten raakte ik al snel verdwaald. Niet op papier, maar in mijn hoofd. Ideeën genoeg, maar waar moest ik beginnen?
Na een half uurtje klonk het steevast: “Rond maar af.”
En ik?
Ik had nog geen letter op papier. Alleen een hoofd vol beelden, losse zinnen en gedachten die alle kanten op fladderden.
Nu, meer dan dertig jaar later, wil ik het alsnog leren.
Niet om een bestseller te schrijven of om een prijs te winnen. Maar omdat er iets in mij zit dat naar buiten wil. Gedachten, verhalen, beelden, vragen. Dingen die blijven hangen en die ik wil vangen al is het maar even.
Ik begon met losse notities in mijn telefoon. Handig, zo’n extern geheugen. Maar eerlijk? Ik vergat vaak waar ik mee bezig was. Of eigenlijk: waarom.
Dus… hoe begin je dan met schrijven?
1. Begin gewoon. Echt. Gewoon. Begin.
Schrijf iets. Iets kleins. Een gedachte. Een herinnering. Een stukje dialoog dat in je opkwam tijdens het tandenpoetsen. Het hoeft niet goed te zijn. Het hoeft zelfs niet leesbaar te zijn. Het mág gewoon bestaan.
2. Denk niet meteen in verhalen met een kop en staart.
Soms is een losse scène genoeg. Een sfeer. Een stem. Een moment. Je hoeft niet te weten waar het heen gaat. Vertrouw erop dat het zich ontvouwt als je doorgaat.
3. Maak het jezelf makkelijk.
Schrijf in je notitie-app, op een bierviltje of fluister het in je dictafoon. Alles is goed. Je hoeft niet meteen Scrivener te installeren of een schrijfopleiding te volgen. Begin waar jij nu bent.
(En als je daarna wél fancy software wilt: be my guest.)
4. Geef jezelf toestemming om te klungelen.
Schrijven is zoeken, rommelen, twijfelen. En dat is precies de bedoeling. Denk aan een werkplaats. Of een tuin vol losse zaden. Nog geen bloeiende bloemen, maar wel leven. Potentie.
5. Houd het dichtbij.
Schrijf over wat je raakt. Wat je niet loslaat. Wat je fascineert, irriteert, verwondert. Schrijven is ook onderzoeken. Niet alleen wat je schrijft, maar vooral waarom je het wilt schrijven.
Als je dit leest en denkt: ja, dit klinkt als iets voor mij dan ben je al begonnen. Misschien niet met een boek, maar met een beweging. En dat is eigenlijk al genoeg.
Ik nodig je uit om zo nu en dan hier eens rond te snuffelen. Wie weet vindt jij hier wel wat nuttige tips en truuks 😉