Observatie op de vroege ochtend

Mijn dag begint voorspelbaar. Koffie zetten, wat ijsberen door het huis, boterhammen smeren. En dan dat moment van stilte: even voor het raam staan en kijken hoe de wereld om me heen opstart.

De straat leeft al. Buren die in de auto springen, honden die hun baas uitlaten, een collega die iemand oppikt. Kleine rituelen die samen de ochtend tekenen.

En dan valt mijn oog op een muur van licht, schuin aan de overkant. Een tv zo groot dat ik me afvraag of de buren nog gordijnen hebben of inmiddels gewoon in de bioscoop wonen. Nieuwsjunkie? Talkshow-fan? Kinderprogramma misschien?

Nee hoor. Ik knipperde twee keer met mijn ogen, maar het beeld was duidelijk. Daar flitsten ze voorbij: borsten, billen, piemels. Porno! Gewoon, om half acht ’s ochtends.

Ik keek weg, nam een slok koffie, en dacht: misschien komt diegene net uit de nachtdienst. Misschien is het een stel dat liever vroeg piekt. Of gewoon een eenzame man die zijn eigen ochtendgymnastiek verzorgt.

En toen bedacht ik me: in een straat waar mensen elkaar groeten als ze de hond uitlaten en zwaaien als ze naar hun werk rijden, doet hij eigenlijk precies hetzelfde. Alleen wat…met meer beeld.

Ondertussen ligt mijn oudste nog te maffen, terwijl de jongste met zijn slaperige hoofd op de bank zit te ontwaken. Ik hoop maar dat zijn blik niet dezelfde kant op dwaalde als de mijne. Want dan moet ik uitleggen dat de overbuurman óók gewoon zijn dag begint… alleen op een heel andere manier dan de onze.